Miesięczne archiwum: Luty 2014

Pseudomonas aeruginosa

-1) kolonie okrągłe, wypukłe, o brzegach gładkich, opalizujące, z ciemnym środkiem, wytwarzające barwnik niebieskozielony, dyfundujący do podłoża (typ S),

-2) kolonie płaskie, nieregularne, szorstkie (forma R), 3) kolonie okrągłe, wypukłe, o brzegach płaskich, strzępiastych (typ R). Czasami mogą pojawiać się kolonie śluzowe (typ M). Wygląd kolonii

Czytaj dalej

W ostatnich latach

Podobnie jak w wielu innych chorobach zakaźnych, zapadalność na błonicę zależy od kilku czynników: a) od zjadliwości i inwazyjności zarazka,

b) od rozpowszechnienia zarazków wśród ludności, a więc od ilości źródeł zakażenia, c) od warunków środowiska (klimat, warunki ekonomiczne, ruchy ludności i inne), d) od wrażliwości osobniczej na zakażenie.

Czytaj dalej

Zmiany patologiczne

Chorobotwórczość. U ludzi pierwotniak ten jest przyczyną toksoplazmozy. Jest także patogenny dla licznych gatunków zwierząt stałocieplnych, w tym także ptaków. Pasożyt wnika do komórki dzięki własnym enzymom, nie wytwarza żadnych toksyn jego chorobotwórczość jest spowodowana samym namnożeniem się w tkance.

Zmiany patologiczne polegają na zwyrodnieniu i zniszczeniu komórek oraz infiltracji komórek jednojądrzastych, szczególnie w systemie siateczkowo-śródbłonko- wym. Obserwuje się też niezbyt nasilone powiększenie węzłów chłonnych przypominające mononukleozę.

Czytaj dalej

Wrażliwość na leki

Wrażliwość na leki. Dawniej stosowane leczenie za pomocą surowicy meningokokowej zostało zastąpione sulfonamido- i antybiotykoterapią. Lekiem z wyboru jest penicylina.

Podstawowe cechy epidemiczne. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych występuje sporadycznie albo w formie epidemii. Na ogół przypadki epidemiczne mają przebieg cięższy od przypadków sporadycznych. Źródłem zakażenia meningokokami jest człowiek chory, ozdrowieniec i zdrowy

Czytaj dalej

Liczne gatunki grzybów

-7 – komórki pączkujące Blastomyces, 8 – komórki pączkujące Histoplasma tow, charakterystyczne dla danego gatunku. Rozmnażanie płciowe odbywa się przez połączenie się dwu jąder ha- ploidalnych w wyniku czego powstaje zygota, która po podziale redukcyjnym może dać zarodniki płciowe, askospory. Zwykle odbywa się to w specjalnie utworzonym worku (as- cus) Połączenie się gamet jedno- innennych tworzy zygospory, różno- imiennych oospory.

Czytaj dalej

Sposób namnażania

o szerszym działaniu, aby nie hamować wzrostu riketsji. W warunkach laboratoryjnych na zakażenie riketsjami wrażliwe są także małpy, świnki morskie oraz chomiki syryjskie. Zwierzęta zakaża się dootrzewnowo lub donosowo.

-4. Sposób namnażania. Pojedyncza komórka riketsji dzieli się poprzecznie, podobnie jak komórki bakterii właściwych. Najpierw w centrum komórki powstaje ciemniejsza, zagęszczająca się strefa, która ulega rozciąganiu. Następuje reduplikacja aparatu genetycznego. W tym czasie nad środkową częścią komórki zagęszcza się błona komórkowa. Podczas rozciągania się gęstej strefy centralnej zwęża się błona komórkowa. Zwężenie to pogłębia się coraz bardziej i w końcu następuje oddzielenie się i uwolnienie dwóch samodzielnych komórek. Wszystkie etapy podziału riketsji są podobne do podziału bakterii zaliczanych do małych pałeczek.

Czytaj dalej

Podstawowe cechy epidemiczne

Wrażliwość na leki. Zarazek wrażliwy jest na działanie antybiotyków o szerokim zakresie działania, niektóre szczepy są wrażliwe na działanie dużych dawek penicyliny.

Podstawowe cechy epidemiczne. Rezerwuarem zarazka są ptaki domowe, s-zczególnie kaczki oraz ptaki wolno żyjące, a wśród nich także papugi. Źródłem zakażenia są chore ptaki i chorzy ludzie. Człowiek zakaża się drogą powietrzno-kropelkową lub powietrzno-pyłową, a także przez bezpośredni kontakt ze źródłem zakażenia, np. podczas uboju i przetwórstwa ptaków (a lekarze podczas badania chorych). Ornitoza jest uważana w Polsce za odzwierzęcą chorobę zawodową. Wykrywano ogniska epide-miczne, w których chorowało po kilkadziesiąt osób. Znane są także pojedyncze epidemie papuzicy, wybuchające na skutek nielegalnego przywożenia papug z zagranicy (obowiązuje kwarantanna przywożonych ptaków).

Czytaj dalej

Diagnostyka serologiczna

-2 dni przed pobraniem próbki zastosować dietę zasadową. Po odwirowaniu osad posiewa się na pożywki lub szczepi się zwierzęta doświadczalne, podobnie jak przy badaniu krwi.

Diagnostyka serologiczna polega przede wszystkim na wykonaniu odczynu aglutynacji mikroskopowej, gdyż jest on najbardziej czuły i specyficzny. Antygenami są żywe, 4-14-dniowe hodowle leptospir na pożywce Korthofa. Aglutyniny pojawiają się we krwi chorych około 12 dnia zakażenia, a maksimum osiągają w 3 tyg. choroby.

Czytaj dalej

Inne ameby

Profilaktyka. Na terenach endemicznych należy przeprowadzić okresowe badania na nosicielstwo, zapobiegać zanieczyszczeniu wód i pokarmów pierwotniakiem, a także izolować i leczyć chorych.

Inne ameby, jak Entamoeba coli, Entamoeba gingivalis, Entamoeba hartmanni, Endolimax nana oraz Jodamoeba bütschli są komensalami człowieka.

Stosowano szczepionki zabite

Stosowano szczepionki zabite, które przygotowywano przez dodanie formolu do gęstej zawiesiny leptospir. Szczepy do produkcji szczepionki wybiera się zależnie od tego, jaki serotyp leptospir występuje najczęściej w danym kraju.

Poniżej opisane są cechy morfologiczne i właściwości biologiczne dotyczące wszystkich riketsji. Natomiast w dalszej, szczegółowej części omówione są tylko riketsje występujące na terenie Polski.

Czytaj dalej

Chlamydospory

-2. Chlamydospory – w warunkach niesprzyjających powstają zarodniki otaczające się grubą błoną przetrwalnikową (można je znaleźć u wszystkich prawie grzybów).

-3. Artrospory, tworzące się przez fragmentację grzybni (Geotrichum, Coccidioides). II. Narządy rozmnażania formują się na specjalnej grzybni rozrodczej tworząc:

-1. Endospory (sporangiospory) wewnątrz grzybni powietrznej w specjalnej komórce (Mucor). 2. Egzospory (konidiofory), przeważnie u grzybów niedoskonałych. Na strzępce powietrznej tworzą się różnego rodzaju trzonki konidialne, a na ich szczycie odsznurowują się konidia (zarodniki) różnych typów i kształ-

Czytaj dalej

Jak w większości riketsjoz

Chorobotwórczość. U człowieka C. burnetii wywołuje atypowe zapalenie płuc ze średnio nasilonym podwyższeniem temperatury ciała. W ciągu tygodnia od wystąpienia objawów choroby we krwi pojawiają

się przeciwciała: aglutyniny i lizyny. Odporność utrzymuje się przez kilka lat. Diagnostyka. Mikrobiologiczne rozpoznawanie polega na próbach wyosobnienia zarazka z plwociny (ewentualnie z krwi) przez zakażenie wrażliwych zwierząt lub częściej przez zakażenie zarodków kurzych. Dalsze postępowanie polega na zastosowaniu do identyfikacji metody neutralizacji lub immunofluorescencji.

Czytaj dalej

Badania na zwierzętach

po 1-2 tygodniach. Ogląda się wówczas ich morfologię, wykonując preparat wilgotny, nie barwiony. Pomocniczą metodą przy ustalaniu właściwości morfologicznych grzyba są mikrohodowle między dwoma szkiełkami. Na jałowym szkiełku podstawowym umieszcza się kroplę pożywki Sabourauda, do której dodaje się cząstkę hodowli i nakrywa jałowym szkiełkiem nakrywkowym. Brzegi zalewa się parafiną. Jeszcze wygodniej jest założyć taką hodowlę na szkiełku z wgłębieniem. Szkiełko można ułożyć w wilgotnej komorze. Można również szkiełko podstawowe pokryć cienką warstwą pożywki i hodować w komorze wilgotnej. Materiał zostaje posiany tylko w jednym punkcie. Hodowla ma tę zaletę, że po pojawieniu się kolonii można je oglądać bezpośrednio pod mikroskopem i obserwować nie uszkodzone struktury.

Czytaj dalej

Wybuch epidemii

„Wybuch epidemii zależy od dostatecznej obfitości grzybów chorobotwórczych w rezerwuarze. Dużą rolę odgrywa również zmienność grzybów, które w różnych fazach rozwoju mogą mieć różną wirulencję.

Profilaktyka. Należy przede wszystkim dbać o higienę osobistą. Zwalczać pocenie się, szczególnie nóg. Pocenie łatwo prowadzi do maceracji skóry i ułatwia zakażenie. Swoistej profilaktyki się nie stosuje.

Czytaj dalej

Leishmania brasiliensis

Jest ona rozpowszechniona w południowej i środkowej Ameryce i wywołuje południowoamerykańską leiszmaniozę. Pierwotniaki mają szczególne powinowac-two do błon śluzowych jamy ustnej i nosa. Kilkuletni przewlekły proces chorobowy prowadzi do zniszczenia miękkich części chrząstek i kości w obrębie jamy nosowo-gardłowej.

Rodzaj Plasmodium Do rodzaju Plasmodium należą pasożyty kręgowców, które przechodzą cykl życiowy u dwóch gospodarzy. Należą one do klasy Telosporea (zarodnikowców).

Czytaj dalej